Dünyanın en dipsiz kuyusu gibi görünen kuyudan çıkma çalışmalarım devam ediyor. bu hususta yukarıdan ip merdiven sarkıtan, yiyecektir içecektir bişiyle yollayan, "herşey çok güzel olacak" diyen tüm insanlar cansınız. Günden güne ışığı daha net görür, temiz havayı daha net koklar gibi olsamda, malumunuz hergün güneş batıyor karanlık çöküyor, ben de ışığa ulaşma ümitlerimi yitirebiliyorum. İşte böyle dönemlerde kuyunun zaten nemli olan ortamına, ben de birkaç/çok damla gözyaşıyla katkıda bulunmuş oluyorum. Ama olsun, o kadar olcak. Ancak son bir-iki haftadır çikolata yeme trendimde azalma var, bu iyiye işaret sayılabilr sanırım.
(Bu arada, hayat bana televizyon aletini kullanarak mesaj vermeye çalışıyo şuanda fonda I will survive'ın slow bir versiyonu çalıyor; ne de manidar.)
Neyse, daha güzel şeyler yazmaya başlamak istiyorum haberiniz olsun diye duyurayım dedim. Hepinize hug.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)


5 tane uğurböceği:
sana consolations of philopsophy'i vericem. adı gibi, güzel teselli ediyor.
asl almalıydın.
yaramı deştin tgwke.
yaramı deştin tgwke.
o kuyudan çıktığın gün parti vericem.
beni de çağırcan mı?
Yorum Gönder