TV kapalı.
Perdeler ve ışıklar da öyle.
Evde ne bir ses ne bir seda, yalnız başımaydım o gece.
Saatler boyu tek ışık kaynağım açık bilgisayarın yorucu ışığıydı.
Sessizlik istedim sanırım azıcık, müzik bile açmaya tenezzül etmedim.
Yemek yedim sessiz, biraz ödev yapmaya çalıştım, internette gezindim kafamı dağıtmak için.
Odamdan çıkmadım neredeyse hiç.
Yalnız,
Sessiz,
Biraz hüzünlü,
Öldürdüm saatleri.
Hep isteriz ya yapmayı, yalnız kalıp başımızı dinlemeyi, onu yaptım.
Ya da deriz ya kimse varlığımızı önemseyip beraber geçirilecek bir zaman, bir kahve, konuşulacak iki çift laf önermediğinde "yok, ben biraz yalnız kalmak istiyordum zaten"
diye avuturuz ya kendimizi, daha çok bunu yaptım.
Kandırmaya çalıştım kendimi,
Alıştırmaya belki biraz yalnızlığa.
Ben bir küçük deney yaptım,
Sonuçlarından memnun kalmadığım.
10 Mart 2011 Perşembe
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)


4 tane uğurböceği:
şiiri var bide bunun.
bilemedim ben onu? hangi şiir?
hiç beklenmedik bir şairin konuyla alakasız/bulunması imkansız başlıklı bi şiiri işte. yalnızlığı denemek -attila ilhan.
az önce bende "sen diye yazılan iğrenç şiirler" kümesinin sınırındadır. üçüncü kıtası tehlikelidir. diye başlayan bir entry girme isteği uyandırmıştır.
üçüncü kıtası cidden tehlikelidir. hele de ilk iki dize.
Yorum Gönder