Lütfen bırakın beni de gideyim!

Gözlerim kıpkırmızı ve o kadar şişki kapanıyor adeta, açık tutmak için çok enerji sarfediorum.

Aa hayır bu sefer ağlamadım. Alerjim var sadece.

Dilek tutup üfleyerek katlettiğim dandelionlar, dökecek sarı yaprakları olmadığı için yeşil yaprakları arasından polenlerini özgür bırakan ağaçlar, fişe takılınca yerdeki tozları içine çekip sonra havaya üfleyen elektrikli süpürge, stres ve sinir de size katılınca bayram ettiniz bakıyorum. Ha bir de bu yetmiyormuş gibi sizi bertaraf etmek için kullandığım ilaçla da iş birliği yapıp bütün enerjimi içimden alıyor, beni yatağa mahkum ediyorsunuz ya helal olsun. Hiç doymak bilmeyen kaşınma arzusu beni yiyip bitiriyor anlayın ve en kısa zamanda lütfen gidin başımdan.

Bu arada, çiçek tozlarını ordan buraya, buradan şuraya taşırken vızz vızz yapan arılar, bi siz eksiksiniz. Güzide arkadaşlarınızdan biri bana iğnesini yapsa da zaten şiş vucudum iki katına çıksa ne iyi olur, dimi?

ah tanrım, help me.