onca zaman olmuş seni tanıyalı.
onlarca saniye
dakika
saat
gün
ay
ve birkaç yıl.
şimdi konuşmuyoruz,
çünkü...
bağlanamıyoruz artık hiçbirşeye
kendimizden veremiyoruz.
yalan!
sen hiçbir zaman istememiştin zaten
varlığımı varlığında
benimse gücüm tükendi,
tutamıyorum artık
eteklerinden gömleklerinin.
yarın beni arasan,
ne derim ki?
susar mıyım, yoksa
sorabilir miyim
nerdeydin diye?
kızabilir miyim sana,
kendime kızmadan?
sevebilir mi yeniden
tuzla buz olmuş kalbim?
biliyorum.
uzak ihtimallere yolculuğum;
sözlerim
düşüncelerim
kalbim
hepsi o olmayan dünyada
sıkışık ve buruşuk.
sen sadece sus
küçük kabuğunda,
kapa gözlerini bana
hepsine tamam.
ama son bir dileğim var;
sessiz sessiz dinle
sesimin ayna buğusundaki izini.
21 Haziran 2010 Pazartesi
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)


0 tane uğurböceği:
Yorum Gönder